اشکور، گیلان، ایران

کوه های اشکور

کوهستانهای اَشکِوَر در بر گیرنده بخش کوهستانی شمال ایران از کوهستانهای املش- رحیم‌آباد- واجارگاه – چابکسر- رامسر است.دیلم در قدیم به سرزمینهای شمالی ایران از گرگان تا ابتدای آذربایجان و از طرفی به قومس (دامغان) و ری ختم می شد.در گذر تاریخ به دو بخش کوهستانی و جلگه ای تقسیم گردید، قوم اشکور که بعدها دیلمیان نامیده شدند به دو قوم گیل و دیلم تقسیم گردید. در زمان ما به تمامی این سرزمینها گیلان گویند. دیلمان که تا چندی قبل روستایی بیش نبود اکنون به بخشی تبدیل شده و منطقه کوچکی می‌باشد که نام قدیم دیلمان را تداعی می‌کند و اکثر روستاهای آن در قدیم جزئی از منطقه باستانی اشکور می‌باشد بطوری که اشکور با سابقه تاریخی چند هزار ساله مقدم بر دیلمان بوده در صورتیکه دیلمان پس از روی کار آمدن سلسله آل بویه شهرت یافت. آثار زیادی از اسطوره‌ها و قلعه‌ها در اشکور بجا مانده است که نشانه هایی از تاریخ کهن این مرز و بوم می باشد. مانند بخش اشکبوس و کاموس کشانی از پهلوانان نامی ایران که در شاهنامه فردوسی بدان اشاره می نماید از شهر قدیمی کشان در روستای کلکامیس کنونی بوده و شهر درویشان در کنار کشان زادگاه منصوب به این دو پهلوان نامی ایران است. آثار قلعه کاموس بوسیله قبرگیران تقریبا از بین رفته و پیتر ولی فرانسوی چند دهه قبل از آن دیدن کرده است و می نویسد جز آثاری سفالهای رنگی در آن پیدا نکردم چون قبل از من حفاریهای زیادی در آن بعمل آمده بود. آثار لوله کشی بوسیله پوشینه‌های سفالی در شهر کشان دیده میشود.اکنون به غلط روستاییان آن را به کیکاووس نسبت میدهند(که درست نیست). اسطوره دیگری در باره حکومت پادشاهی بنام لیون در روستای باستانی لیما اشکور علیا دارد و نیز وجود قلعه فریدون در این سرزمین نیز اسطورها و داستانهای بسیار کهن و بطور کلی فرهنگ غنی سرزمین اشکور حکایت می کند.

هم اکنون روستایی بنام اشکور در ده کیلومتری شرق شهرستان شهربابک در استان کرمان وجود دارد که مردمان ان اسماعیلیه یا همان پیروان حسن صباح هستند که روزگاری در الموت و البته دیلمان و دژهای بیشمار ان دیار بر سرزمینهای دوردست حکم میراندند. بعید نیست که پیروان ان نیکمرد پس از حمله وحشیانه هولاکو خان مغول انهایئ که از حمله مغول جان سالم بدر بردند بعدها در هوالی شهربابک سر برون اوردند و بیاد سرزمینهای مادریاشان نام اشکور را بر محل سکونت جدیدشان انتخاب نمودند.

ایشکوه از دید فرهنگی در بخش تاریخی دیلم جای گرفته و مردم این سامان بخشی از مردم دیلم به شمار می‏ آیند. اشکور در سابق به بخشهای زیر تقسیم می شد: 1- جیر ولایت (اشکور سفلی = اشکور پایین) 2- جور ولایت (اشکور علیا = اشکور وسطی) 3- جور سی (اشکور بالا شامل نه روستا که اکنون تابع شهرستان رامسر می‌باشد اما جاده ارتباطی و امکانات آن از طریق استان گیلان یعنی جاده رحیم آباد به اشکور صورت می پذیرد.

منبع

تاریخ گیلان – نوشته رابینو – انتشارات بنیاد فرهنگ ایران به نقل از ویکی پدیا

3 ديدگاه

پاسخ دهید

*